Wie ben ik

Mijn naam is Jan Nieveen en ik woon in het centrum van Harlingen.

Zijn mijn gaven aangeboren,zou best kunnen,maar had het veel te druk met werken,geld verdienen, bier drinken,feestvieren,enzovoord. Pas de laatste 20 jaar heb ik mij verdiept in het paranormale.Nu ben ik in staat te werken als Mental energetisch healing medium. tevens ben ik Master/Teacher Multi Dimensional Healing ( Shamballa Reiki).

Gidsen

Het is niet altijd een serieuze zaak in het hiernamaals, mijn gidsen houden wel van een feestje. Jo en Liza laten geen gelegenheid voorbij gaan om een dansje te maken. Eens zat ik naar een straat orkest te luisteren, waren ze de polka aan het dansen. Af en toe komt er een gedicht in mij op, daar herken ik dan de geest van Jalal in.Ik ben heel blij met mijn gidsen.Wij vormen met zijn zessen een team.

Het is voor mij een eer om ze aan u voor te stellen

Aan mijn rechterkant,  Elizabertha (Liza) zij was mijn vrouw in1684. Wij woonden in Bijeren, was toen een autonome staat tussen Duitsland en Zwitserland.Nu behorend bij Duitsland

Aan mijn linkerkant, Johannes Henricus Theodorus (Jo).Geboren in 1875 Overleden in 1956. Priester van de "RK kerk van rome".

In 2008 is Carla er bij gekomen.zij is op 90 jarige leeftijd overleden,maar ziet er nu uit als een 40 jarige

Rechts achter mij Jalal mysticus, filosoof, en dichter van perzische afkomst.

Onze tineke een meisje van elf jaar heeft haar leven tussen de eerste en tweede wereldoorlog in het weeshuis doorgebracht.Voor straf zat ze in de kelder dat was een soort grote kast met drie treden naar beneden waar wekflessen met ingemaakte groenten werden bewaard.Er was wat met een kat die ze eten had gegeven wat natuurlijk niet mag.Ze was gekleed in een zwarte jurk en een schort met brede blauwe en witte strepen.Dit schort lijkt wel gemaakt van zijldoek versleten stukgewassen en verbleekt.Toen ik haar vond durfde ze niet mee te komen bang voor nog meer straf.Toen ik haar vertelde het weeshuis bestaat niet meer en ik bescherm je kom nu maar .Met grote moeite kreeg ik haar mee.Wij gingen naar buiten en gaf haar over aan haar beschermengel die daar stond te wachten.Ik ging weer naar binnen want er was nog meer werk te doen.Een paar weken later ging ik eens kijken hoe het er bij staat.Tot mijn verbazing zat ze weer in de kelder.Heb mijn werk niet goed gedaan dus.Weer met grote moeite haar uit de kelder gehaald.Nu heb ik haar maar meegenomen naar huis.Onderweg voor kledingwinkels gestaan om voor haar wat anders uit te zoeken dan de aftanse weeshuis kleding die ze aanhad.Paar laarzen spijkerbroek jasje, petje op haar lange blonde haren.Zal ze wel leuk vinden dacht ik.Een paar dagen later wie zie ik om mij heen,tineke gekleed in de kleding van de hogere klasse in de jaren dertig van de vorige eeuw.Rijglaarsjes een jurk van kant en fluweel ;gehaakte omslagdoek bijelkaar gehouden door een gouden met juwelen afgezette broce.Haar lange blonde haren kunstig gevlochten.Heb haar gevraagd wat ze het liefst zou willen.Een pappa en een mamma zij ze.

Nu behandelen liza en ik haar als onze dochter.

Wij noemen haar litle laidy

De tijd dat wij afscheid moeten nemen van litle laidy komt snel naderbij.Over niet al te lange tijd word ze opnieuw geboren.

Dromen                                                                

Sinds een paar jaar ben ik er achter dat mijn vreemde dromen en herinneringen, in feite vorige levens zijn. Een tiental van deze vorige levens heb ik opgeschreven, compleet met plaatsen en jaartallen. Het is een aparte  gewaarwording om vanuit dit leven in deze tijd  plaatsten te bezoeken waar ik in vorige levens geleefd heb. Nog aparter is om mensen te ontmoeten die ooit mijn vrouw man of familie zijn geweest